દિવાદાંડી

દિપકને અજવાળે માલિકનું ધર પ્રકાશે,

દિકરાના સદવર્તને માબાપનું ઘર વિકાસે;
દિકરી તો પિયર અને સાસરીને સજાવે.

દિવાદાંડી સાગરે વહાણવટીને માર્ગ દર્શાવે... 

જે ગમે તે સમે

દ્રવ્ય ઉદાસીન દાસ પ્રભુને ગમે,

સક્ષમ ઉદ્યમી ઉદ્યોગમાં સમે;

ઉપયોગી ગૃહસ્થી યોગ્ય જમે.

આશા

ગાત્ર છે માત્ર સાધન

એક દિન છે, આપણું મિલન
વિરહ છે, ઘણા જ સંવેદન
કયાં છે, આપણું સંમેલન...

क्या कहे जी

रे...! मानवीये

       दूनिया तारणहार

        क्यो नकली ...!

કાયાની કરામત

પ્રવાસે થાક્યા 

નિવાસે પાક્યા

આનંદે રમઝટ્યા
મુકી મોહ માયા રે!

વનમાં તનમન

તું થાક્યાનો વિસામો છે,

હું ઉંમરે પાકીને પામ્યો!

રઝળપાટનો આનંદ છે..

તું પ્રવાસ છે, સહવાસ છે..
તું મિત્ર કે શત્રુ?

પીઢની ચીડ...

વૃદ્ધ વૃક્ષને છાયડે 

છે લીલા લહેર

શાંતિમય જીવન રે...

अजनबी

अच्छी आदते तंदुरुस्ती लाती है ।

संतोषजनक मन सूख लाता है।

विवेकी आदत बुद्धिमत्ता लाती है।

शारीरिक स्थिरता आत्मा को शांति लेती है। 

Love to Live

 Just like the Ice.

Someone care, I melt.

What a wonderful life! 

You can be the same. 

પૂર્ણતા અનુભવો

 છે દિવસ રાત કાયમી સંગાથ,

છે જીંદગીભર પરમેશ્વર નાથ;

ઊઘડતા આકાશે છે ઉજાસ,
ઉદ્ભવતા પ્રકાશે કરો વિશ્વાસ;

જાણો સત્યમયી અવકાશ,
માણો આનંદમયી સહવાસ; 

प्यार मेरा यार!

अनजानेसे मानवता निभाई।

प्यारसे मान मर्यादा कमाई।।

પ્રાર્થના

 આવો અમારે આગંણે રે,

જાણો તમારી સગવડે રે.

જે નમે તે લણે સર્વે રે,
જે ભણે તે ગણે ગર્વે રે.

તમે અમે રમીએ સાથે રે,
કરીએ પ્રાર્થના નાથની રે.

નનામી ઘાત

નાના સાથે સાચી વાત,

માના ખોળે પૌચી જાત;

ભાના ભાણે કાચી ભાત,
ભાણા માટે ગાતી માત,

મેઘાવી મેધાવ્રતી

નવી નવેલી સ્વપ્નદત્તા સ્વામીની,

વહેલી જાગી પણ ઘણી આનંદી;

મોહિની ઘણી ચારિત્ર્યમયી માનવીની,
ગ્રામીણી પણ શાણી ગદ્યપદ્ય લખનારી.

બાલ ભજન

 પ્રભુ બાપ અમારો,

ધરતી મા અમારી.

મા ખવડાવે અમને,
બાપ નિભાવે અમને.

સ્નેહી હુલારે અમને,
સમાજ જમાડે અમને.

સંત ગવડાવે અમને,
ગુરૂ સમજાવે અમને.

ઓળખાણ

 ગાવા આવશે, પેલી રમતી રંજન,

દિલમાં વસશે, વળી કરતી નમન;

પાકવા આવી કેરી, ગરમી ખમતી,
ખાવા આવશે કેલી, કુંજન કરતી;

કેળા લાવશે ખરૂને, પણ અભણ માળીના,
મેવા ગમશે જાણીને, પેલી મનન વાળીના;

સંસારી સંન્યાસી

 હું ભમ્યો વશ્વે સજ્જન રહીને,

કર્યો વિશ્વાસ પ્રાણી સર્વે નમીને;

ક્ષણે ક્ષણે માણી જાણી સંસારે,
પ્રતિદિન હર્યો ફર્યો ગંગા કિનારે.

સંસ્કારે સત્યમયી વગર સત્તાએ,
આપ્યો સ્નેહ આનંદમયી માનવે.

વર્તને સમજ

 પરિવર્તનથી ટળે ચિંતા,

દીલમિલનથી મળે મમતા;

ક્ષમાચલનથી ખળે જડતા,
શુભચિતંન ગાળે વિવિધતા

કામિનીકંકણ વાગે અજાણતા,
વાસનાચરણ ભાગે સમજાવતા. 

કિર્તનનુ વેતન

કેતન કરે છે કિર્તન,

ચેતના ચિત્રે ચિંતન;
વર્તને વરે જ વેતન

ભક્તિથી યુક્તિ

મને મળી સુશીલ યુક્તિ,

તે છે શુભેચ્છાની શક્તિ;

જેથી કરૂ છું તેની ભક્તિ.
તેનો શાંતિથી જડી મુક્તિ

યુક્તિથી આવે શક્તિ

મેં તો ભક્ષી શ્રીખંડપુરી, 

તેથી કરવી પડી વામકુક્ષી;

જ્યારે જાગ્યો ત્યારે હતી સુસ્તિ,
જ્યારે કરી યુક્તિ ત્યારે આવી શક્તિ.

શિક્ષા કોઇને ન દે તો નહીં દિક્ષામાં

 વાદ કોઇને ન દે તો મોહી જ કક્ષમાં.

વિવાદ કોઇને ન દે તો રાહી જ વક્ષમાં;

ચાંદ કોઇને ન દે તો ચાહી જ ભક્ષમાં,
દાદ કોઇને ન દે તો મહીં જ ભિક્ષામાં.

યાદ કોઇને ન દે તો વહીં જ લક્ષમાં,
બાદ કોઇને ન દે તો અહીં જ પક્ષમાં.

"શિક્ષા કોઇને ન દે તો નહીં દિક્ષામાં"

સંસ્કૃત ભાષા

 સંસ્કૃત  છે ભારતીય ભાષા,

તે છે જ સર્વ ભાષાની માતા.

તેમાં છે કુલ ખરેખર બાવન અક્ષર,
જેમાં બાર જ સ્વર અક્ષર છે પૂર્ણ;
બાકીના ચાલીસ છે વ્યંજન અપૂર્ણ.

અપૂર્ણ વ્યંજન સાથે સ્વર તે પૂર્ણ બને;
અઆઇઈઉઊએઐઓઔઅંઅઃ છે,
જ્યારે 'ક્' સાથે 'અ' મળે ત્યારે 'ક' બને.

કકાકિકીકુકૂકેકૈકોકૌકંકઃ 'ક'ના બાર સ્વરૂપ,
જ્યારે બે કે ત્રણ વ્યંજન પણ મળે સ્વરને
ત્યારે તે દેખાય-ક્ષત્રજ્ઞશ્રદ્મદ્યત્તત્કઋૡ જેમ.

ખાસ છે "ૐ" તેનું ઉચ્ચારણ છે "ઓરૂમ્"