સંસારી સંન્યાસી

 હું ભમ્યો વશ્વે સજ્જન રહીને,

કર્યો વિશ્વાસ પ્રાણી સર્વે નમીને;

ક્ષણે ક્ષણે માણી જાણી સંસારે,
પ્રતિદિન હર્યો ફર્યો ગંગા કિનારે.

સંસ્કારે સત્યમયી વગર સત્તાએ,
આપ્યો સ્નેહ આનંદમયી માનવે.